مراقبت

مراقبت

به هر سو که بنگریم، قطعا چیزهایی وجود دارند که به مراقبت و توجه نیازمندند. یک خانه، یک ماشین، یک گلدان گل زیبا، یک ارتباط و حتی وجود هر آدم. چقدر خوب است که آدمیزاد هوای آدم بودنش را داشته باشد؛ چراکه اگر از آن مراقبت نکند با یک از دست رفتنیِ بی‌بازگشت مواجه می‌شود. چنانچه بشر ابتدا مراقبت از خودش را مشق کند، قطعاً بهتر می‌تواند نگاهدار سایر چیزهای بیرون از خودش باشد. مثلا در زمانی که به راحتی نداشته‌هایت اژدها می‌شود و داشته‌هایت را می‌بلعد، وظیفه داری برای مراقبت از آدم درونت به سختی با آن اژدها مبارزه کنی. نشانِ پیروزی در این نبرد، حس رضایت از خویشتن و علامت شکست، ناامیدی است. سِلاحت در این مبارزه انگیزه است که به وسیله شادی و شکیبایی تیز می‌شود. با حق شناسیِ از خودت، نیرو بگیر و به وجودت فرصت بده. از سوزش‌های درونت نهراس. به این نکته توجه داشته باش که هر تغییر و دگرگونی به سادگی و با شتاب رخ نمی‌دهد. در این بین، لحظات مشابه از نظر جنس و متفاوت از لحاظ فرم ،برایت رخ می‌دهد. لحظات گرسنگی ذهن، که دوست داری همه چیز را رها کنی و بروی، وگمان می‌کنی دیگر توان مبارزه نداری و خالی شده‌ای. در این هنگام فقط تاب بیاور و شمشیر انگیزه‌ات را تیز کن. پریشان مشو. این راه آزموده شده است. رویش حاصل می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *